MUZIEK

zt-newsiv-red

Muziek

Toni Braxton – Pulse cd recensie

toni-pulse

Na zeven jaar is Toni Braxton terug van weggeweest. Natuurlijk is ze onvergetelijk en memorabel dank zij hits als Un-Break My Heart, Another Sad Love Song en Making Me High en dank zij het dubbel platina album Secrets, uit 1996 alweer. Haar langverwachte zesde album Pulse is een poging om de supersterstatus die Toni Braxton in de nineties had, weer terug te winnen. Gaat dat lukken? Pulse is in ieder geval een album vol vette grooves en laat ons de Toni Braxton horen die we kennen. Braxton komt namelijk het best tot haar recht in stomende ballads waar de romantiek vanaf druipt. Daarvan vind je er een aantal terug op deze nieuwe plaat.: Hands Tied, Clockwork en het prachtige Yesterday (feat. Trey Songz) wat de hoogtijdagen van Un-break My Heart doet herleven.  Na jaren afwezigheid komt Toni Braxton weer terug met een album dat er toe doet. Ze bewijst dat er in de hedendaagse r & b wereld waar jonge sterren regeren ook zeker nog een plek is voor échte pop-soul supersterren.

 

 

 

 

Nieuw album Sheryl Crow

Singer-songwriter Sheryl Crow zal op vrijdag 16 juli haar nieuwe studio album ‘100 Miles from Memphis’ uitbrengen. De titel slaat op het feit dat Sheryl in Kennett, Missouri is opgegroeid, 100 mijl van Memphis vandaan. Ze luisterde altijd naar de soul en funk klanken die radio stations uit Memphis uitzonden. Op het nieuwe album zullen deze soul en funk invloeden goed te horen zijn. In de maanden juni, juli, augustus en september zal Sheryl Crow door Amerika gaan toeren met haar nieuwe album en nieuwe live band (www.sherylcrow.com)

sheryl_crow

Hier nog een mooie coversong van Sheryl Crow:

 

 

 

 

Hole slaat terug met ‘Nobody’s Daughter’

 

Hole_cvr10

Hole - Nobody's Daughter

Vijf jaar moesten we wachten op nieuw materiaal van Courtney Love. Haar laatste soloalbum America’s Sweetheart dateert alweer van 2004. Voor laatste Hole plaat - het met drie Grammy nominaties overladen Celibrity Skin – moeten we zelfs teruggaan naar 1998 (!). Het is sowieso een wonder dat Nobody’s Daughter er uiteindelijk gekomen is. Afkickklinieken en rechtbanken maakten de laatste tijd vooral deel uit van Love’s leven, waarin weinig plaats was voor muziek. Maar nu lijkt ze eindelijk clean en helemaal klaar om haar carriere weer op te pakken. De eerste versie van Nobody’s Daughter ‘lekte’ in 2009 op het internet, waardoor Love opnieuw de studio in moest voor het huidige resultaat. De basis voor de meeste songs werden geschreven toen Love in een afkickkliniek zat en dat heeft uiteraard ook zijn invloed op de thema’s van de plaat. Die staat vol met nummers over de zelfkant van het leven en het geen raad weten met jezelf. Er zijn songs over haar vervreemde moeder, over Kurt Cobain, over haar drugsverslaving en onmogelijke liefdes. Ze zingt het allemaal oprecht en eerlijk, want ze heeft het tenslotte allemaal zelf meegemaakt. Nobody’s Daughter is een soort terugkeer naar de basis, toen het allemaal begon met Hole. Alleen is dit niet een terugkeer naar het rauwe noiserock geluid van toen, maar is gekozen voor een ‘gladdere’ productie die meer in het vakje ‘rock’ thuishoort dan in de vroegere grungestijl. Het levert een leeftijdloos geluid op, als die van een klassieke rockband met een eerlijke, fatalistisch vrouwelijke kant. In ieder geval wel een van de meest eerlijke rockalbums in tijden. Love zal er niet Celebrity Skin mee overtreffen, maar het is wel een hoopvolle comeback van Hole. 

foto www.courtney-love.org/

Hole_Courtney_Love

 

 

Old skool soul met Eli 'Paperboy' Reed

eli_paperboy_reed_cd

Eli 'Paperboy" Reed - Come and Get It

 De jonge Eli “Paperboy” Reed – een mid-twintiger uit Boston - is geen nieuwkomer. Hij verraste twee jaar geleden al met het album Roll With You. En dat was niet eens zijn échte debuut. Dat kwam namelijk al in 2005 uit, maar werd door bijna niemand opgemerkt. Nu gaat dat veranderen, want Come and Get It werd op met major label EMI Music uitgebracht. Eli Paperboy Reed brengt old skool soulmuziek, maar dan wel met een hart en een ziel en zeker geen retro. Eli Paperboy Reed brengt het aloude Stax en Motown geluid uit de klassieke jaren zestig en de Philly sound uit de seventies weer helemaal terug. Het is alsof je het allemaal anno 2010 gewoon weer beleeft, maar dan via nieuwe, door Eli zelf geschreven liedjes. Je zou bijna niet geloven dat hier gewoon een blanke man aan het werk is! Maar dan wel eentje die de rauwe strot heeft van een echte zwarte soulman. En dan zou je bijna zijn 7-koppige gedreven soulband The True Loves vergeten, want hun vette blazersgeluid geeft extra invulling aan het overtuigende soulgeluid van Reed. Die maakt met Come and Get It zijn echte grote entree in de muziek. De zingende krantenverkoper verandert langzaam in een idool,waar we in de toekomst nog heel veel van gaan horen.

Eli-Paperboy-Reed

 

 

 

Subcategorieën

 studiopijlman-hosting