CD recensies

zt-newsiv-red

CD Recensies

All You Can Eat CD - Sugar Boy and the Sinners

sugarboy3-600x350De blues lijkt in de huidige muziek bijna uit te sterven. Tussen de Lordes, Katy Perry's en DVBSS' van deze wereld lijkt geen plaats meer voor de eens zo populaire muziekstijl. Daar wil Sugar Boy and the Sinners verandering in brengen. Met hun debuutalbum “All You Can Eat” brengen zij de blues naar 2014.

Dat lijkt goed gelukt. “All You Can Eat” is namelijk een goed bluesalbum, dat de muziekstijl uitstekend moderniseert. Het echte verdriet dat de blues in de vroege jaren '30 kenmerkte heeft over het algemeen plaatsgemaakt voor een stuk modernere en meer opzwepende muziek, zoals goed te horen in “Third Round of Gin” en “Till we drop”. Het eerste nummer heeft veel weg van funk, het tweede heeft veel overeenkomsten met boogie. Overigens heeft Sugar Boy and the Sinners de 'oude' blues niet helemaal in de steek gelaten: op een track als “She Tricked Me” zijn ze nog goed te horen.

“All You Can Eat” is geen wereldalbum. De muziek is niet grensverleggend en er is ook geen enkele song waar Sugar Boy and the Sinners écht veel kwaliteit laat zien. Maar het is wel een leuk, met liefde in elkaar gezette cd die de blues in een nieuw jasje steekt. Zowel bluesfans als mensen die even wat anders willen dan de nieuwere muziekstijlen, doen met dit album in ieder geval geen miskoop.

Beoordeling: 3,5 sterren***

Tekst: Imre Himmelbauer

Rogier Pilgrim debuteert met Roll the Dice

Rogier-Pelgrim

 

Rogier Pelgrim was in 2012 een van de meest opvallende deelnemers van de beste singer-songwriter van Nederland en won in datzelfde jaar de Grote Prijs van Nederland. Nu brengt hij zijn eerste album uit, met de naam Roll the Dice.

 

Als je de albumhoes ziet, dan vallen al meteen een paar dingen op. Zo is de albumhoes heel apart, met een popartig zwart-witportret van Rogier Pelgrim, met daarom heen een scène die nog het meest doet denken aan een strip. Dit komt terug in het boekje bij de cd, dat voor de verandering niet alle teksten bevat, maar een soort stripverhaal in een erg mooie tekenstijl. Een origineel en goed uitgevoerd idee.

 

Gelukkig is het album nóg beter dan de hoes. Pelgrim heeft een prachtige stem die wel een beetje doet denken aan Passenger. Daarnaast zijn er veel muziekstijlen te vinden op deze cd. Zo is het nummer ‘Quiet girl’ een ballade, is het nummer ‘Weight upon your shoulders’ een popnummer en doet ‘Misery man’, mede door de accordeon, nog het meest denken aan een zeemansnummer.

 

Daarnaast moet nog het nummer ‘How we fell from grace’ genoemd worden, een prachtig duet dat Pelgrim samen met achtergrondzangeres Jannica Woudstra zingt. Dit is de song waar Pelgrim het meeste zijn virtuositeit etaleert. Zijn stem is nooit slecht, maar hier gebruikt hij hem ongelooflijk goed.

 

Het enige nadeel is dat je je na het nummer ‘How we fell from grace’ gaat afvragen of Pelgrim over de hele cd niet nog meer uit zijn stem had kunnen halen. Bij dit nummer vergeleken valt de rest als het ware een beetje in het niet. Dat mag de pret echter niet drukken. Roll the Dice is en blijft een erg goed singer-songwriteralbum, dat veel mensen zal aanspreken. En dat is, zeker voor een debuutalbum, erg knap.

 

Beoordeling: 4,5 sterren****

 

Door: Imre Himmelbauer

Inge van Calker een mix van folk en pop

inge van calkar

 

Door: Imre Himmelbauer

 

Inge van Calkar is al jaren een bekende muzikant. Zo was ze in 2010 met haar voormalige band ZaZa te zien bij de De Wereld Draait Door, deed ze in 2013 mee met het programma De Beste Singer Songwriter van Nederland en heeft ze al veel optredens gegeven in Nederland en Duitsland. Toch brengt ze nu pas haar eerste, titelloze album uit.

 

Het album begint met een aantal toegankelijke nummers die een laag tempo hebben, zoals “No one else” en “Amazing”. Gelukkig trekt van Calkar deze lijn niet het hele album door. Zo gaat bij “Too late now” het tempo al flink omhoog en gaan de drums al een veel grotere rol spelen dan bij vorige nummers. De nummers “Beautifully” en “Leave this town” gaan hiermee door. Deze nummers hebben een sound die veel weg heeft van rock, met een grote rol voor de drums, een hoger volume en een 'rauwer' stemgebruik.

 

Maar ook de echte folk vergeet van Calkar niet. Deze stijl is bijvoorbeeld te horen in de nummers “Runs in the family” en “Stories”.

 

Met dit album heeft Inge van Calkar een cd uitgebracht met een mooie mix van stijlen. Fans van echte folk zullen misschien wat teleurgesteld zijn over het aandeel hiervan op deze cd, maar zo laat Van Calkar ook zien dat ze veel kan. Wie een mooie cd met veel diversiteit wil, doet met dit album in ieder geval geen miskoop.

 

Sterren: 4,0****

 

Angelica - Thrive CD Recensie

thrive-081809902 1Sommige carrièreveranderingen zijn bijzonder, maar van balletdanseres naar metalzangeres gaan is toch wel een unicum. Toch heeft Angelica Rylin in 2007 deze stap gemaakt. Inmiddels brengt ze haar derde album uit en dat album heet “Thrive”

Het album begint met “Breaking my Heart”, een metalnummer dat als onderwerp de liefde heeft. Daarmee komt meteen het grootste kritiekpunt bovendrijven: met deze beschrijving heb ik vrijwel alle nummers op het album omschreven. Op zich is met het onderwerp niets mis, maar twaalf nummers die alleen maar over de liefde gaan wordt een beetje eentonig.

Daarnaast is bij veel nummers niet alleen het onderwerp hetzelfde, maar ook de muziek lijkt veel op elkaar. Het tempo, de manier van zingen, de opbouw, het lijkt bijna uitwisselbaar. De uitzondering die hierbij genoemd moet worden is “Losers in Paradise”, dat net zoveel kenmerken van ballade als metal bevat.

Dat het allemaal een beetje hetzelfde klinkt, betekent echter niet dat het slecht is. In tegendeel, deze cd is qua muziek dik in orde en bij vlagen zelfs uitstekend. Angelica heeft een hele goede, emotionele stem die zich uitstekend leent voor de onderwerpkeuze en de muziek. Ook de solo's zijn virtuoos en strak gespeeld. Vooral bij de solo van “Take me to your heart” zal je je oren niet geloven!

Daarom is het des te zuurder dat Angelica niet genoeg tussen de nummers heeft afgewisseld. Ze laat op dit album zien dat ze kwaliteiten heeft en dat ze zeker niet voor eeuwig tot de middenmoot veroordeeld hoeft te zijn. Ze moet zich echter nog wel op het vlak van diversiteit ontwikkelen. Als ze dit doet, dan zie ik deze nu nog vrij onbekende zangeres een mooie toekomst tegemoet gaan.

Beoordeling: 3,5 sterren***

Tekst: Imre Himmelbauer

Muse – Live At The Rome Olympic Stadium

Muse-rome2013Naar aanleiding van het album ‘The 2nd Law’ dat vorig jaar verscheen pakt Muse ook nu weer groots uit met de bijbehorende tournee.

Lees meer: Muse – Live At The Rome Olympic Stadium

 studiopijlman-hosting