CD recensies

zt-newsiv-red

CD Recensies

A MusicCares Tribute To Bruce Springsteen DVD

Brucecares

Ieder jaar wordt er in Los Angeles een speciaal gala georganiseerd van de stichting MusiCares. Een stichting die muzikanten met gezondheidsproblemen financieel ondersteunt. Ieder jaar wordt daarbij een legendarische artiest tot ‘MusiCares Person of the Year’ verkozen. En spelen andere artiesten nummers van die artiest. Vorig jaar was dat Bruce Springsteen. Gepresenteerd door Jon Stewart. Het concert speciaal als eerbetoon aan hem dat vorig jaar werd georganiseerd is nu verschenen op dvd en blu-ray.

Zoals meestal bij dit soort concerten met verschillende artiesten komt het één beter uit de verf dan het andere. Zo had een Spaanstalige versie van ‘Hungry Heart’ door Juanes niet echt gehoeven. En ‘Streets Of Philadelphia’ door Elton John pakt ook minder goed uit dan gehoopt. Hij zingt helaas het nummer niet erg toonvast.

Maar daarentegen valt er ook te genieten van de versies van Springsteen’s nummers door anderen. Zo maken Mumford & Sons van ‘I’m On Fire’ een folktraditional, en past ‘Adam Raised A Cain’ perfect bij zo’n band als Alabama Shakes die het concert daarmee openen. Ook verrassend goed is de versie die Natalie Maines en Ben Harper van Atlantic City ten gehore brengen. En Tom Morello, die natuurlijk met Bruce nog heeft samengewerkt op zijn laatste album ‘High Hopes’, komt twee keer voorbij. Eerst samen met Jackson Browne (American Skin (41 Shots)), en met Jim James met ‘The Ghost of Tom Joad’. Waarbij hij net zulk fijn gitaargeweld gebruikt als op de nieuwe versie op Springsteen’s laatste album.

Maar absolute hoogtepunt is John Legend die ‘Dancing In The Dark’ terugbrengt naar een pianoballad. Zonder dat het te zoet wordt. De versie die Neil Young & Crazy Horse brengen van ‘Born In The USA’ is bijzonder vanwege het feit dat Neil Young natuurlijk net als Bruce ook maatschappelijk betrokken is. En ondanks dat het niet een helemaal perfecte cover wordt, is de strijdlust van Neil Young merkbaar.

Maar hoogtepunt van alles is en blijft natuurlijk The Boss zelf. Die aan het einde van de avond samen met zijn E Street Band (zonder Steven van Zandt, want die was ten tijden van dit concert bezig met opnames voor de serie Lilyhammer) een handjevol nummers speelt. Naast de recente nummers ‘We Take Care Of Our Own’ en ‘Death To My Hometown’ volgen ‘Thunder Road’, ‘Born To Run’ en ‘Glory Days’. Bij dat laatste nummer worden Bruce en The E Street Band bijgestaan door alle artiesten die eerder op het podium stonden.

Niet alle covers zijn even sterk, en er zitten ook overbodig veel publiekshot in de registratie. Maar er staat genoeg op wat de aanschaf de moeite waard maakt. Voor fans van The Boss een verplichte aanschaf.

Tekst: Peter van Cappelle

Sterren: 4,0****

Johnny Cash – Out Among The Stars CD recensie

Johnny-Cash-Out-Among-The-StarsDe jaren ’80 waren commercieel gezien niet erg succesvol meer voor Johnny Cash. Wat verder niets zegt over de kwaliteit van de albums die hij in die periode opnam.

Lees meer: Johnny Cash – Out Among The Stars CD recensie

Albumrecensie: Euro Cinema - Funkstamatic

Euro Cinema - FunkstamaticFunkstamatic is het tweede album van het Nederlandse soul- en funkcollectief Euro Cinema.

Lees meer: Albumrecensie: Euro Cinema - Funkstamatic

Anthony's Putsch - Happiness & Other Woes EP.

AnthonysPutsch-Happiness c-700x700Anthony's Putsch is een band die in Groningen al erg bekend is. Theun Supheert heeft met zijn band al op bekende festivals gestaan, zoals Noorderzon en het Bevrijdingsfestival. Ook heeft hij  veel lof gekregen van prominente radiopresentatoren als Hans Schiffers en Frits Spits. Twee jaar na zijn debuutalbum brengt hij een EP uit, “Happiness & Other Woes”.

Het album begint met het nummer “Call me names”, dat gaat over fouten maken bij je vriendin (zoals haar verjaardag vergeten). Anthony's Putsch maakt hiermee meteen een goede indruk door veel humor in de tekst te verwerken. Met de grappige tekst en de ironische toon waarop zanger Theun Supheert dit nummer brengt, is het moeilijk om je mondhoeken omlaag te houden. Ook de muziek zit goed en georganiseerd in elkaar: vooral de meerstemmigheid is goed gedaan.

Daarna komt “King of the World”. Dit is het beste nummer van deze EP, omdat Supheert hier echt boven zichzelf uitstijgt. De meerstemmigheid is wederom sterkgedaan, maar Supheert zingt hier simpelweg de moeilijkste en meest virtuoze partij van de hele cd.

Ook de rest van de nummers is dik in orde. Meerstemmigheid blijft in elk nummer een groot onderdeel van de muziek, maar deze is altijd dusdanig harmonisch uitgevoerd dat het in ieder geval niet stoort. Ook de teksten blijven scherp en concreet. Het zijn geen abstracte beeldspraken, maar vooral concrete, soms humoristische tafereelbeschrijvingen die de boventoon voeren.

Een minpuntje is dat het instrumentarium op de cd te hard klinkt. Dat lijkt absurd, maar na “Call me names”, met zijn leuke en grappige tekst, wil je extra goed naar de rest van de tekst kunnen luisteren. Dat is echter moeilijk als je de tekst niet kan horen omdat de band hard speelt.

“Happiness and Other Woes” is een goede EP. Als de band ooit echt bij de top wil horen, dan zal Supheert echter consequent meer uit zichzelf en zijn stem moeten halen, zoals hij dat op deze EP bijvoorbeeld doet bij “King of the World”. Maar voorlopig stemt deze cd meer dan tevreden.

Beoordeling: 4,0 sterren****

Tekst: Imre Himmelbauer

Albumrecensie: Ruth Koleva – Ruth

Ruth KolevaDe eerste soulparel van 2014 is binnen en bevat een Oost-Europees randje, want de maakster is de Bulgaarse Ruth Koleva.

Lees meer: Albumrecensie: Ruth Koleva – Ruth

 studiopijlman-hosting