Keane - Strangeland

Gegevens

Hoofdcategorie: Muziek

Categorie: CD Recensies

Op hun vorige album 'Perfect Symmetry' uit 2008 maakten de jongens van Keane een verrassende switch naar een elektrische sound. Waarbij zelfs gitaristen en synthesizers mochten worden gebruikt (wat op de twee albums van Keane daarvoor ondenkbaar was). Ze durfden op dat album hun grenzen te verleggen en te flirten met de jaren ‘80 revival van dat moment. Op de daarop volgende EP/mini album ‘Night Train’ uit 2010 werd dat dan weer net iets te veel overtrokken. Daarom keren ze op hun nieuwe album ‘Strangeland’ weer terug naar de basis van hun kenmerkende sound. Hoewel pianist en songwriter Tim Rice-Oxley beweert dat ze geïnspireerd zijn door het debuutalbum What Did You Expect from the Vaccines? van The Vaccines. Om die reden is dit album dan ook geproduceerd door producer Dan Grech-Marguerat. Die dus het album van The Vaccines heeft geproduceerd, maar ook heeft samengewerkt met onder andere Radiohead, Howling Bells, en recent Lana Del Rey. Zou die genoemde inspiratie van The Vaccines doorklinken op het nieuwe album van Keane?

Het antwoord is nee. Wat je vooral op ‘Strangeland’ krijgt voorgeschoteld is typisch Keane die op safe speelt. Wat de eerste single van het album ‘Silence By The Night’ al deed vermoeden. Natuurlijk horen we weer mooie melodieën zoals op hun succesvolle debuutalbum ‘Hopes & Fears’ uit 2004. En er moet gezegd worden dat de stem van Tom Chaplin niet eerder zo helder heeft geklonken dan op dit album. Maar het klinkt voor het grootste gedeelte alsof we het al eerder gehoord hebben. Pas bij het achtste nummer ‘Black Rain’ lijkt daar iets van verandering aan te komen. Een door een mysterieuze synthesizer aangevoerd nummer waarop Tom Chaplin zelfs fabelachtig mooi zingt. Het brengt nog iets aan variatie op ‘Strangeland’. De laatste track ‘Sea Fog’ is een ander pareltje dat mooi is doordat het klein wordt gehouden. En dat laatstgenoemde nummer heeft ook nog de potentie om een live favoriet te worden.

Natuurlijk brengt Keane ook hun album uit in drie verschillende edities: een standaard editie met de 12 nieuwe nummers, een deluxe editie met vier bonustracks erbij en tenslotte voor de echte fan een boxset met boek en dvd erbij toegevoegd. Van de vier bonustracks zijn vooral ‘Myth’ en de titeltrack ‘Strangeland’ uitschieters. Vreemd dat vooral het laatstgenoemde nummer als bonustrack verkrijgbaar is. Myth had daar ook prima bij gekund. Het kan zich meten met een classic als ‘Bedshaped’.

‘Strangeland’ kan niet anders beschreven worden als typisch Keane. Aardige nummers, maar is het allemaal net iets te veel op safe gespeeld. Een klassieker als ‘Somewhere Only We Know’, ‘Bedshaped’ of ‘Is It Any Wonder’ hoef je hier niet op te verwachten. Misschien op een volgend album weer eens verrassend door een andere richting op te zoeken?

Sterren: 3,5***

Tekst: Peter van Cappelle