Recensies

zt-newsiv-red

Recensies

Lachen om Horrible Bosses

horrible-bosses-second-trailer

Naast alle blockbusters met geweld, actie en drama die je deze zomer in de Nederlandse bioscopen kan zien, is het nu tijd om te lachen met Horrible Bosses. Deze film is naast humoristisch, zeer aantrekkelijk om naar te kijken.

 

Lees meer: Lachen om Horrible Bosses

Alien invasie in Attack The Block

attack-the-block-still2

Attack the Block is de nieuwe film van regisseur Joe Cornish, een typische Engelse actiecomedy in de stijl van Shaun of the Dead. Buitenaardse wezens komen in een Londense wijk de boel op stelten zetten. Om dit tegen gaan zal een groep gangsterjongeren alles op alles moeten zetten om zichzelf en anderen te redden uit de handen van deze boosaardige wezens.

Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk af in die wijk en het flatgebouw waar de jongens wonen. Ondanks het simpele verhaal weet de regisseur hun belevenissen wel op een leuke manier te vertellen. Met hier en daar een grap, afgewisseld met bloedige scenes, is deze film goed te plaatsen naast Shaun of the Dead. De spanning zit er ook goed in en je merkt dat een jonge en nog vrij onbekende cast deze film kwaliteit geeft.

De acteurs hebben niet veel diepzinnige teksten, maar zijn wel neergezet als diverse karakters. Door de afwisseling van zowel ervaren als niet-ervaren acteurs biedt deze film genoeg om er met veel plezier naar te kijken. Bovendien zien de special effects er verzorgd uit, waardoor de aliens met hun zeer gevaarlijke tanden tegenover de omgeving en de acteurs goed naar voren komen.

attack_the_block_1-650x431

Het verhaal
Het is oudejaarsavond in Londen. Een jonge vrouw, Sam (Jodie Wittaker), is op weg naar huis in een buitenwijk waar je ‘s avonds beter niet alleen rond kunt lopen. Ze wordt opgemerkt door een groep hangjongeren die steeds dichterbij komen en haar omsingelen. Moses (John Boyega), de leider van de  groep, bedreigt Sam met een mes en wil haar juwelen en geld afnemen. Zo gezegd zo gedaan, ze geeft alles wat ze bij zich heeft aan hem.

Op ditzelfde moment vliegt er iets de atmosfeer binnen en slaat in een auto als een bom. Sam weet hierdoor gelukkig te ontsnappen aan deze Londense gangsters. Zij lopen naar de auto en kijken of daar nog meer te halen valt, want rijden doet-ie nu toch niet meer. Kijkend naar de auto zien zij een raar verschijnsel, het heeft iets weg van een hond, maar toch ook niet. Moses wordt aangevallen door het beest en rent weg.

attack-the-block

Wraak
Moses roept zijn groep bij elkaar en wil wraak nemen op dit beest, want hij heeft een behoorlijke dreun gekregen. Samen lopen zij richting het gevaarte, dat zich verstopt heeft in een klein gebouwtje. Na enige geweldskreten en krijsen hebben ze het beest gedood en nemen ze de trofee mee naar het ‘Block’ waar zij wonen. Het kan zomaar veel geld op leveren en dat kunnen ze wel goed gebruiken.

Zo komen ze bij de wietplantage van Ron (Nick Foster), die toevallig veel National Geographic bekijkt en het beest wel kan identificeren. Althans dat hopen zij. Ron kan in ieder geval vertellen dat het beest niet op de aarde leeft en wel van buitenaf moet komen. Het zou dus wel eens een alien kunnen zijn... De jongens geloven hem en zien als zij naar buiten kijken nog meer rare ‘kometen’ uit de lucht vallen.

attack-the-block-poster

Invasie

We hebben hier duidelijk te maken met een invasie van buitenaardse wezens, maar waarom? Kan Moses samen met zijn groep deze aliens verslaan? Of zullen de aliens de wijk overnemen? Zal Ron nog een joint opsteken en zo de aliens te lijf gaan?

Attack the Block is een vermakelijke film om te zien als je van aliens en Engelse actiecomedies houdt. Het is dan ook zeker een film om op een vrije avond of regenachtige dag naartoe te gaan.

Attack the Block is vanaf donderdag 21 juli te zien in de Nederlandse bioscopen.

www.entertainmentone.nl

Filmrecenjsie: Ronald Rijntjes

Een lach en een traan in The Beaver

the_beaver_still

The Beaver is de nieuwe dramafilm van regisseuse Jodie Foster. Zij debuteerde in 1991 met de film Little Man Tate, gevolgd door Home for the Holidays. Als actrice is Jodie Foster bekend geworden door haar rol in onder andere The Accused en The Silence of the Lambs, waar zij voor beide films een Academy Award heeft gewonnen.

In The Beaver vertolkt zij de rol van Meredith Black, de vrouw van Walter Black (Mel Gibson).

The Beaver is een film waarin de aandacht niet alleen bij het dramatische ligt, maar die juist ook behoorlijk humoristisch en fris is. Het script, geschreven door Kyle Killen, laat zien hoe Walter, een man die in een zware depressie verkeert, zichzelf kan opbeuren en op een zeer aparte wijze nieuw leven in zichzelf blaast.

The-Beaver-Short-4-11-10-kc

Jodie Foster laat met deze film zien dat zij niet alleen kan acteren, maar ook vanuit de regiestoel het overzicht heeft om een mooie en boeiende film te maken. Een film waarin de emoties van de personages en de verschillende ergernissen binnen de familie op een herkenbare wijze aan bod komen. Met zorg is een geschikte cast bij elkaar gebracht om tot een waardig resultaat te komen.

Douchegordijn

Zoals gezegd gaat de film over Walter Black, een depressieve man die even niet meer weet wat hij met zijn leven moet. Dit is al enige tijd aan de gang en hierdoor staan zijn huwelijk, zijn baan en het contact met zijn kinderen op losse schroeven. Het komt zelfs zover dat Walter een eind aan zijn leven probeert te maken. Helaas voor hem, het lukt hem niet. Hij is te zwaar voor het douchegordijn en om van het balkon te springen zal hij zich eerst van dit opstakel moeten bevrijden.

Vanaf dat moment moet het anders, zijn vrouw heeft hij immers gedag gezegd en zijn kinderen zitten nu ook niet echt op hem te wachten. Alleen zijn jongste zoon Henry (Riley Thomas Stewart) mist hem behoorlijk. Walter heeft ook nog een oudere zoon, Porter (Anton Yelchin), die niets met hem te maken wil hebben en niet op hem wil lijken. Dat houdt hij bij door de rare trekken van zijn vader op te schrijven en aan de muur te plakken. Zo wordt hij eraan herinnerd om dit niet over te nemen.

the-beaver

Bever

Om terug te komen bij zijn gezin en zijn werk als directeur van een grote speelgoedfabrikant komt de bever in Walters leven, in de vorm van een handpop. Die zet hem op het nieuwe spoor in zijn leven.  Zo kan hij via de bever zichzelf hoorbaar maken en zich uiten naar de buitenwereld. Het gaat zelfs zo ver dat hij een gesprek met zijn vrouw Meredith voert via de bever.

De bever zorgt aan de ene kant voor een ontspannen sfeer in zijn omgeving, maar daarnaast ook voor frustraties, bij zowel zijn vrouw als oudste zoon. Het is net een groot kind dat buiten speelt. Maar de vraag is wel, is de bever echt het redmiddel voor Walter of valt hij weer terug in het donkere gat? In ieder geval maakt deze nieuwe behandelwijze van Walters depressie je als kijker aan het lachen en vertaalt Mel Gibson zijn rol als Walter en bever goed op het witte doek.

The Beaver draait vanaf donderdag 21 juli in de Nederlandse bioscopen.

www.entertainmentone.nl

 Recensie: Ronald Rijntjes

the_beaver_foto

Harry Potter and the Deathly Hallows deel 2

Harry-Potter-and-the-Deathly-Hallows-Part-2-Trailer2

Laatste Harry Potter niet zo magisch als verwacht

Afgelopen week was het eindelijk zover: Harry Potter and the Deathly Hallows deel 2 ging ook in Nederland in première. Voor de liefhebbers, en dat zijn er vele, een must om te zien - het is immers de ontknoping waar ze jarenlang naar hebben uitgekeken. Dat laatste is echter ook meteen het zwakke punt van deze film: na zo’n lange spanningsopbouw verwacht je een wel heel spectaculair einde. En dat valt helaas een beetje tegen.

Het laatste deel van de Harry Potter-filmreeks gaat verder waar deel 7-1 eindigde: met de zoektocht naar de horcruxes (of gruzielementen) door zowel Harry en zijn vrienden als de kwaadaardige en machtsbeluste Voldemort. Alle geliefde helden en acteurs zijn ook in deze film weer te zien. Daniel Radcliffe, Rupert Grint and Emma Watson (oftewel Harry Potter, Ron Weasley and Hermione Granger), ze gaan allemaal door het bittere einde.

harry-potter-and-the-deathly-hallows-part-2_1

Volwassen

Samen met deze acteurs waren ook de films zelf de afgelopen jaren gegroeid. Wat begon als een humoristische en fantasievolle avonturenfilm voor voornamelijk kinderen en jongeren, ontwikkelde zich in het voorlaatste deel tot een volwassen uitgewerkt drama. De spanning tussen Ron, Hermione en Harry werd hierin bijvoorbeeld ijzersterk neergezet.

Het is dan ook jammer om te zien dat in het allerlaatste deel op dit gebied weer een stap terug wordt gedaan. Hoewel het karakter Sneep wederom voor verrassingen zorgt, is het verhaal grotendeels een strijd tussen duidelijk afgebakend goed en kwaad. Ook de dialogen zijn tamelijk clichématig, met gelukkig wel nog de bekende originele humor hier en daar.

Harry-Potter-and-the-Deathly-Hallows-Part-2

Productielijn

Op het gebied van special effects is net als in de andere delen goed uitgepakt. De toevoeging van 3D zorgt voor extra dieptewerking en realisme. Alles ziet er zeer geloofwaardig uit, zowel de gebouwen, de magie, als de bijzondere wezens. Dat laatste is ook te danken aan de ongelofelijke hoeveelheid werk die erin gestoken is - voor de goblins in Gringotts was een ‘productielijn’ nodig van maar liefst 170 visagisten!

En dan, het einde… Lukt het Harry en zijn vrienden om Voldemort voor te blijven bij het vinden van de horcruxes? Komt het eindelijk tot een beslissende confrontatie tussen de twee, en hoe loopt die af? Dat gaan we hier natuurlijk niet verklappen. Maar ons advies: lees in ieder geval ook het boek. Want daarin weet J.K. Rowling dezelfde afloop wél met spanning en diepgang neer te zetten.

Door: Jorien Heemskerk

3D-dansfilm Pina: het leven in lichaamstaal

Pina2

Dansen is ‘hot’ in Nederland. Dat is de afgelopen jaren wel gebleken uit de massale belangstelling voor hippe dansprogramma’s op tv. Wie van de onlangs uitgekomen arthouse-dansdocumentaire Pina iets soortgelijks verwacht, komt echter bedrogen uit.

Dit is een film van een heel ander kaliber, die op een intrigerende manier de (gevoels)wereld achter moderne dans laat zien.

‘Is het nou een dansvoorstelling of een film?’, vroegen langslopende toeristen zich af bij de première van Pina, afgelopen donderdag in Pathé Tuschinski. Het antwoord is: geen van beide, of allebei. Pina is een ‘eerbetoon in dans’ aan de in 2009 overleden Duitse choreografe en danseres Pina (Philippine) Bausch. Haar gemêleerde internationale gezelschap Tanztheater Wuppertal speelt dan ook de hoofdrol. Niet alleen via gesproken bespiegelingen, maar vooral door herinneringen in dansvorm.

Pina-3D-2

Onverwacht

Regisseur Wim Wenders (Buena Vista Social Club, Himmel über Berlin) kende Pina Bausch al vanaf 1985. Toen zag hij haar voorstelling ‘Café Müller’, die - net als een aantal andere bekende producties - ook gedeeltelijk in de film getoond wordt. Het plan voor een vertaling van Pina’s kunst naar het filmdoek lag er al een tijd, maar pas met de komst van 3D-technieken leek het Wenders ook echt mogelijk. De choreografe overleed echter onverwacht, net voor het begin van de opnames.

Gelukkig werden die uiteindelijk toch doorgezet. Het resultaat is een bijzondere film met een prachtige soundtrack, die je niet moet begrijpen maar ondergaan. Dan wordt duidelijk waar Pina’s werk en leven om draaiden: het beste halen uit haar dansers en het uitdrukken van de diepste menselijke emoties. Niet in woorden, maar in lichaamstaal. De mannen en vrouwen van Tanztheater Wuppertal dansen het leven, zowel de mooie als de rauwe kanten ervan.

Pina

Elementen

Daarnaast is in Pina een speciale rol weggelegd voor de natuurelementen en de omgeving van Wuppertal. Ook dat levert bijzondere en soms humoristische beelden op: klassiek ballet op een verlaten fabrieksterrein, een heftige dans op de rand van een steengroeve, vreemde figuren in de beroemde zweeftram, of een podium vol regen. Vooral hierin zit bij deze film de meerwaarde van 3D.

Al met al is Pina een ontroerende en persoonlijke ‘totaalervaring’, die juist leken op dansgebied niet mogen missen. ‘Dance, dance, otherwise we are lost’, is de ondertitel. Na het zien van deze film begrijp je waarom.

Pina wordt uitgebracht door Cinéart en is vanaf 7 juli te zien in Nederlandse filmtheaters.

Recensie: Jorien Heemskerk

 studiopijlman-hosting