LIFESTYLE

zt-newsiv-red

Lifestyle

De vele gezichten van Mexico

Mexico2_edited-1

 

Als er iets is wat Mexicanen goed kunnen dan is het feesten! Je kunt wat dat betreft heerlijk genieten in dit tropisch getinte land. En als je aan al die vrolijkheid nog een grote dosis zon, zee en strand aan toevoegt dan kom je als verwende vakantieganger vast volledig aan je trekken.

Door Anneke Ruys

Carnaval9Huejotzingo TURISMO

Het eerste contact met Mexico is het gigantische Mexico City. Na een uur of twaalf vliegen land je in op het vliegveld van deze metropool met een inwonertal van een 20 miljoen. Het kan ook meer zijn want er is niemand die je hierover precies kan informeren. Ontelbare wegen lijken de metropool te doorkruisen. Het onophoudelijke, drukke getoeter van claxons en luide stemmen zijn overal om je heen. Alles gaat snel in Mexico City, tenminste zo lijkt het. Als je tenminste niet tijdens het spitsuur in de stad rondrijdt. Want dan kan Mexico City de meest onmogelijke stad ter wereld zijn.

Mexico is een fascinerende stad, omdat er van alles gebeurt. Overal zijn straatmarkten waar je van alles kunt kopen, evenals ontelbare aantallen eettentjes waar je ongelimiteerd kunt genieten van alles wat de Mexicaanse keuken rijk is. Mais, in de vorm van de altijd aanwezige tortilla’s, is het belangrijkste voedsel en daarna komen de bonen die ieder weer een andere smaak hebben. Ieder Mexicaans gerecht is weer een traktatie apart waar je je vingers vast en zeker bij aflikt.

Huejotzingo Carnavales3 TURISMO

Fiesta!

Tradities spelen een grote rol in het leven van de Mexicanen en die komen vooral tot uiting in de dans en de muziek. De Mexicaan houdt van feesten en iedere gelegenheid – hoe onbelangrijk ook – wordt aangegrepen voor het organiseren van een fiesta. Zo mondt een gewone verjaardag of een simpel dorpsfeestje vaak uit in een uitgebreide dans- en drinkpartij die vaak vroeg in de ochtend begint en in de vroege ochtenduurtjes eindigt. Muziek is in Mexico bijna van levensbelang. In de straten en parken hoor je overal de geluiden van rondtrekkende muzikanten, waarvan de mariachi de bekendste en populairste zijn. De naam ‘mariachi’ is afgeleid van het Franse ‘mariage’ (huwelijk) en stamt uit de tijd dat muziek nog voornamelijk verbonden was aan speciale feesten als bruiloften en partijen. Een mariachi-groep bestaat meestal uit 10-12 spelers, waaronder een paar zangers, gitaristen, violisten en trompettisten.

San Pablito4 TURISMO

Mariachi-liederen zijn meestal hartstochtelijke ballades met uiteraard de liefde als thema: onbeantwoorde liefde, liefdesverdriet en vooral jaloerse liefde. Mariachi-muziek lokt je meteen naar gezellige, rokerige kroegjes met vaalkleurige muren, waarop menigeen een boodschap voor de rest van de mensheid heeft achtergelaten. Maar dat hoort erbij, net als het onmisbare glaasje tequila, het witte branderige vocht dat veel Mexicanen dorst doet lessen en veel emoties doet opwellen. Ja, de tequila doet wonderen. Net als het bekende Corona biertje, dat inmiddels ook bij ons bijna onmisbaar is geworden.

 

Huejotzingo Carnavales5 TURISMO

Carnaval

De Mexicaanse kalender toont heel wat religieuze feestdagen, die ook weer meteen aangegrepen worden voor dagenlang genieten. Een van de meest uitbundige feestelijkheden in Mexico is het Carnaval. Dat wordt in de verschillende staten van het land op geheel eigen wijze gevierd. De belangrijkste Carnavalsprovincie is Veracruz aan de Golf van Mexico. In februari verandert daar de stad een week lang in een bruisende wereldstad met uiteraard veel vertier. Veracruz is een van de meest kleurrijke en levendige plaatsen in Mexico en is bovendien relatief onbekend bij (buitenlandse) toeristen.

8Huejotzingo copy

Carnaval is hier een groot, wild feest waarbij jong en oud volledig uit zijn dak gaat en de drank rijkelijk vloeit. Om een beetje de sfeer te beschrijven: schaars geklede enthousiast wervelende vrouwen op grote versierde praalwagens, een beetje het sfeertje van een Rio de Janeiro. Maar voor wie liever tijdens of voorafgaand aan het carnaval liever op het strand ligt is er ook goed nieuws. Veracruz is namelijk in het bezit van mooie brede zandstranden, waarvan Boca del Rio misschien wel het mooist en levendigst is. Daar kun je lekker in de zon bakken en daarna gezellig op een van de terrasjes vertoeven of ’s avonds de disco in duiken. In Veracruz hoef je je geen moment te vervelen!

 

7Huejotzingo copy

Gezellige boel

Van Veracruz naar de hoofdstad van de staat Puebla ben je slechts een paar uur onderweg. Puebla is de tweede stad van Mexico en zeker de moeite waard. Je vind er vele mooie huizen in koloniale stijl, levendig versierd met rode, gele, witte en donkerblauwe tegels. Ook in Puebla houden de mensen als goede Mexicanen van feesten. Muziek en dans maken ook daar onderdeel uit van het leven van alledag. Ook hier wordt een feest als het carnaval aangegrepen om de bloemetjes eens flink buiten te zetten. Op een half uur afstand van Puebla vind je het slaperige dorpje Huejotzingo, dat in tijden van feesten ontwaakt om zich in een feestgewoel te storten dat zijn weerga niet kent. Hier wordt behalve het carnaval ook ‘La Batalla de Puebla’ gevierd en dat gat gepaard met gigantische verkleedpartijen, mensen met maskers en kleurrijke gewaden en vooral het geknal van kogels want op deze belangrijke dag worden meer geweerschoten gelost dan ooit, maar dan wel voor de lol natuurlijk en niet met een ander doel. Een gezellige boel is het wel met al die verkleedpartijen en optochten, waarbij de tequila onmisbaar is. En dat het brandende vocht aardig sterk is dat merk je als buitenstaander wel na een glaasje of drie. Dan doe je, misschien wat wankel op de benen, gewonen mee in het feestgewoel.

Gezellig is en blijft het in Mexico, daar is geen twijfel over mogelijk. Het is een land om verliefd op te worden en keer op keer naar terug te keren.

 

 

 

Op zoek naar de Anaconda

Let's travel Venezuela!

 

anaconda_Venezuela

Op jacht naat de anaconda!

 Met zijn lengte van zo´n 10 meter spreekt de in Zuid-Amerika levende anaconda erg tot de verbeelding. Veel mensen rillen bij het idee om zo´n reuze waterslang in levende lijve tegenkomen. Diep in de moerassen van de Venezolaanse llanos gaan wij op zoek naar een spoor van de anaconda.

Geduld is een schone zaak in Venezuela, waar de ‘manana manana’ mentaliteit als een rode draad door het leven loopt. Waarom zou je je druk maken als er ook een morgen is, een dag met legio nieuwe mogelijkheden en nieuwe kansen. Maak je een afspraak met een Venezolaan dan moet je daar een dosis extra tijd bij incalculeren. Een lunchafspraak om één uur wordt met een beetje geluk een uur of twee en een goed voorbereid reisje kan last minute nog uitgesteld worden door een onverwachte gebeurtenis of een onvoorziene gast die plotseling op komt dagen en gezien de gastvrijheid die het volk eigen is ruime aandacht verdient. Een belangrijk advies is dus: trek je eigen plan en hou geen rekening met een Venezolaan. Na in mijn geval lang uitstel en bijna afstel is het zover: in Venezolaans gezelschap vertrek ik naar de moerassen van Los Llanos (moerasgebied), een eindeloze, spaars bevolkte vlakte in het hart van Venezuela die een derde van het land in beslag neemt. In dit stroomgebied van de 2140 meter lange Orinocorivier woont slechts tien procent van de Venezolaanse bevolking. Het is een plek waar het recht van de sterkste geldt. Niets is zeker in dit gebied waar spanning en avontuur de enige absolute zekerheid zijn. Zelfs de meest verwende avonturier valt hier van de ene verbazing in de andere. Want naast het woongebied van de anaconda huisvesten de llanos ontelbare aantallen interessante zoogdieren, giftige reptielen en vreemde insecten. Daarnaast is het een absoluut paradijs voor vogelaars. Weinig wegen doorkruisen deze open moeraslanden, waar de rivieren in het natte seizoen overstromen en het gebied praktisch onbegaanbaar maken.

Piepende remmen

Je moet wel wat over hebben voor een reis naar Los Llanos.Het mooiste deel van het gebied ligt ver van de bewoonde wereld. Alleen al voor de reis erheen moet je een uur of vijftien uittrekken. Dat geldt dan voor diegenen die het land beter willen leren kennen per bus, want voor wie over weinig tijd beschikt is het vliegtuig een goede optie. Als ze al vliegen dan, want de vluchten van Caracas naar San Fernando de Apure zijn al vele malen gecancelled. Wie liever voor het complete avontuur kiest gaat dus met de bus. Je kunt kiezen voor de dag- of de nachtbus. Redelijk comfortabel zijn de bussen wel, maar in veel gevallen wel stervenskoud. De buschauffeur zet de airco namelijk het liefst op het maximum. Wil je onderweg dus geen forse griep oplopen dan is een warme trui of jack zeker een must.Verder vergaat de reis voorspoedig mits je geen probleem hebt met snelheid. De chauffeur lapt alle veiligheidsregels namelijk aan zijn laars en met piepende remmen manoeuvreert hij zijn voertuig met een kilometertje of 120 door vlijmscherpe bochten.

Interessante prooi

Een uur of zeven en een paar langdurige plas- en eetstops verder zijn we op de eerste plek van bestemming aangekomen. Vanuit San Fernando de Apure  is het nog een paar uur verder tot Mantecal. En dat is nog afhankelijk van het weer want bij regentijd kun je er zo een paar uurtjes bij optellen. Maar het is allemaal de moeite waard. Zeker als we ons tegen de avond in ons paradijsje Rancho Grande bevinden, daar waar de mysteries zich langzaam voor onze ogen ontvouwen. Ontelbare soorten vogels en vlinders fladderen om ons heen en aan de waterkant spotten we de eerste rivierdolfijnen en een kaaiman, die rustig wegdroomt in het licht van de ondergaande zon. We beleven ook onze eerste zondergang in de tropische moeraslanden. De lucht kleurt van oranje naar roze om uiteindelijk plaats te maken voor het duister van de avond. En met de avond komen ook de muggen en kruipen ook kakkerlakken en ander ongedierte uit hun schuilplaats. Ze duiken in grote hordes af op de lelieblanke toeristenhuiden, waar ze in helemaal hun gang kunnen gaan. De volgens de beschrijving alles tegenhoudende insectenolie die we meebrachten blijkt totaal ineffectief en zo vormen we een interessante prooi voor de meest uiteenlopende kruipend en vliegend gespuis. Wanneer ik mijn vijftigste muggenbeet te pakken heb raadt gids Tony Martin een lokaal smeerseltje aan: chimon. Ik smeer me vol met een zwart spul dat tabak als voornaamste ingrediënt zou hebben. Wat er ook in zit: het belangrijkste is dat ik in ieder geval zeker ben van een nacht zonder nieuwe beten van muggen en andere vliegende insecten.

Indrukwekkend

Uitslapen in dit barre oord is beslist geen optie, want de hitte drijft je al snel je bed uit. Voor ons betekent de De ochtend betekent onze eerste kennismaking met de mysterieuze dierenwereld van Los Llanos. Vanuit de laadbak van de jeep kunnen we alles goed observeren. Dank zij de spiedende ogen van onze gidsen ontdekken we tussen het dichte gras aan weerskanten van de weg het silhouet van een enorme miereneter. Onze gids is voor niets of niemand bang en nadert het niet ongevaarlijke dier tot op een paar meter. Foto foto roept hij terwijl hij het beest in het nauw drijft. We klikken snel om het indrukwekkende zoogdier in vol ornaat op de kiek te krijgen.

Onze gids drijft ons van de ene verbazing in de andere. Behalve een ritje per auto staat ook een indrukwekkend boottochtje op het programma. Net als we ronddobberen in een rustige kreek waar de zinderende hitte ons parten speelt, maant Tony ons opeens tot absolute stilte. Op de oever spot hij een kaaiman die uiteraard op de foto moet. De bootsman legt aan en wij gaan aan wal. Muisstil, want ieder geluid jaagt zo´n gevaarte direct op de vlucht. Maar dan worden we opeens verrast door een sissend geluid. Een onverwachte beweging, een plotselinge duik en Tony staat op met twee groengekleurde slangen in zijn handen. “Ze zijn niet giftig” lacht hij, maar kan ondertussen niet voorkomen dat eentje naar zijn neus hapt. Het bloed stroomt eruit, maar dat maakt geen indruk op de man, die liever heeft dat wij met interessante foto’s huiswaarts keren. Als dat gebeurd is laat hij de reptielen los, waarnaar ze hun weg terugvinden tussen het gras.

De allergrootste slang ter wereld

Dan gaan we op zoek naar datgene waar we eigenlijk voor gekomen zijn: ’s wereld´s grootste slang: de anaconda, al eeuwen het onderwerp van vele legendarische verhalen. Het is de reuzen waterslang die zijn prooi met zijn bek vastpakt, zijn bovenlijf eromheen slingert en hem dan wurgt zonder de botten te breken. Een ontmoeting die niet geheel zonder gevaar is dus. Voor dit onderdeel stappen we weer in de laadbak van de jeep. Dat wordt goed speuren in ondiepe poelen en de ondergelopen stukken land aan weerszijden van de weg, want daar is het waar de anaconda zich het liefst schuil houdt. Het blijft een moeilijke opgave, want een anaconda kan overal zitten en blijft het liefst uit het zicht van de mensen. Daarom zijn we op deze jacht ook in gezelschap van drie sterke mannen, die op alles voorbereid zijn. Stokken, geweren, messen. Ze hebben van alles bij zich om de vangst van een eventuele anaconda zonder gevaar te laten verlopen. We stoppen langs de weg, waarna de drie mannen gewapend met stokken het moeras in gaan. Even later staan ze tot hun middel in het water. Behalve een paar capibara’s op de oever en een kleine boommiereneter aan een tak blijft alles opvallend stil. De mannen komen terug naar de auto, maar geven de moed niet op. “We gaan vandaag een anaconda vangen” verzekert hij ons nogmaals, want hij wil ons beslist niet zonder onze anaconda-ervaring naar huis laten gaan.

Spectaculair

De mannen proberen hun geluk bij een volgend stukje moeras. Nog dieper gaan ze in hun zoektocht naar de reuzen wurgslang. Ditmaal hebben ze geluk. We horen plots een schreeuw en zien langzaam een reusachtige kop boven het water uitkomen. “Anaconda, anaconda!” schreeuwen de koelbloedige mannen die het enorme gevaarte uit het water tillen. We hebben geluk: het is een exemplaar van zeker acht meter. Al hun kracht gebruiken ze om de gigantische anaconda in bedwang te houden, zodat wij met spectaculaire plaatjes naar huis gaan. We pakken al onze moed bij elkaar en staan oog in oog met wat ’s wereld’s grootste slang heet! Wat een gewicht en wat een gevaarte! Dan laten de mannen los en wij nemen afstand. Langzaam verdwijnt de anaconda weer onder de oppervlakte. Het water rimpelt nog even waarna het weer helemaal glad trekt. Geen spoor is er dan meer van wat voor ons nu een van de spannendste reizen ooit is. Ons avontuur met de reuze anaconda zullen we daarom niet snel vergeten.

http://www.anacondas-losllanos.com.ve

anaconda_Venezuela2

Subcategorieën

 studiopijlman-hosting