INTERVIEWS

Interviews

Interview met Anastacia

ANASTACIA edited-2

Na een paar jaar stilte is zangeres Anastacia terug met een nieuw album. ‘It’s A Man’s World’ is een plaat met covers, oorspronkelijk door mannelijke artiesten gezongen. De zangeres is erg enthousiast over haar nieuwe project én haar aanstaande optredens op de Night of the Proms in Ahoy Rotterdam. Ze vertelt er graag uitgebreid over tijdens een interview in Amsterdam.

Door Anneke Ruys

Je draait nu alweer 13 jaar mee in de muziek.

Waar blijft de tijd…In 1999 brak ik door met mijn album ‘Not That Kind’ en in 2001 met ‘Freak Of Nature’. Daarna kwam het album ‘Anastacia’ in 2004 en ‘Heavy Rotation’ in 2008. Alleen die laatste plaat verkocht niet zo goed als verwacht. Nu hoop ik met ‘It’s A Man’s World’ weer de top te bereiken.

Wat kun je over je nieuwe album vertellen?

Het is een plaat vol met nummers die oorspronkelijk door mannen gezongen werden. Weg met de R & B sound van ‘Heavy Rotation’ en terug naar de poprock. Ik noem het zelf ‘nummers met ballen’ oftewel stoere tracks die helemaal bij mijn stem passen. ‘Sweet Child O’ Mine’ van Guns & Roses, ‘You Give Love A Bad Name’ van Bon Jovi, ‘Use Somebody’ van Kings Of Leon en ‘Back In Black’ van ACDC zijn enkele van de nummers die erop staan.

anastacia1

Ga je ook optreden met deze plaat?

Dat hoop ik wel ja. Maar nu ben ik even druk met andere dingen, zoals met Night of the Proms. Daar doe ik ook een nummer van dit nieuwe album. Verder wat bekende Anastacia-songs, in een klassiek jasje gestoken. Ik vind het helemaal te gek om met een klassiek orkest op het podium te staan. Hiermee komt toch wel een grote droom van me uit.

Hoe gaat het verder met je?

Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld. Na een moeilijke tijd waarin ik onder meer een scheiding meemaakte, komen er weer positieve dingen op mijn pad. Ik ben vooral erg blij dat ik weer enthousiast met muziek bezig ben. Muziek heeft toch een soort van therapeutische uitwerking op me. Ik zou me geen leven zonder muziek kunnen voorstellen.

anastacia-anastacia-2867681-1480-1000

Wat vind je van de platenindustrie vandaag de dag?

Het is geen gemakkelijke tijd voor artiesten. Vandaag de dag moet je geen muziek maken met als doel er bakken geld mee te verdienen. Dat is nog maar voor enkele artiesten weggelegd. Ik maak gewoon muziek omdat het mijn passie is en ik niets liever doe dan op een podium staan.

Denk je nog wel eens terug aan jouw hoogtijdagen? Toen je de ene hit na de andere scoorde en de ene award na de andere binnensleepte?

Zeker wel en ik ben ook blij dat ik het mee heb mogen maken. Nu zijn het andere tijden en is alles in een rustiger vaarwater terechtgekomen. Ik denk dat ik nu meer tijd heb om te genieten van wat ik doe. Nu voel ik meer vrijheid om datgene te doen wat ik wil. Vroeger moest ik altijs ja en amen zeggen tegen platenmaatschappijen en mensen die alles beter wisten. Nu bepaal ikzelf wat ik wil doen en niemand anders.

anastacia-best-of-you-Its-a-mans-world-cover-single

Hoe kijk je naar de toekomst?

Met een heel goed gevoel. Ik ben met leuke dingen bezig. Volgend jaar ga ik weer een album opnemen met eigen materiaal en ook daar verheug ik me op. Jullie gaan de komende tijd weer veel van Anastacia horen! In ieder geval zie ik jullie op 23 en 24 november in Ahoy Rotterdam.

www.anastacia.com

www.notp.com

Interview met Coby Grant

coby grant2

Coby Grant komt oorspronkelijk uit Australië. Ze schrijft mooie liedjes, die soms vrolijk dan weer melancholisch klinken. Mensen vergelijken haar geluid wel met Colbie Caillat, Carole King, Joni Mitchell en Regina Spektor. Haar debuutalbum ‘Is In Full Colour’ ligt in de winkels en op 25 november staat ze op het Songbird Festival. Een mooie aanleiding voor een goed gesprek.

Door Anneke Ruys

Je bent al vroeg begonnen met muziek.

Ik schreef al liedjes toen ik nog op school zat. Mijn allereerste optreden deed ik op mijn zestiende. Dat beviel zo goed dat ik het toen al zeker wist: ik wilde verder in de muziek.

En daar heb je meteen werk van gemaakt.

Ik heb eerst mijn school afgemaakt en daarna ben ik nog een paar jaartjes naar de universiteit gegaan. Toch was er maar één ding waar mijn hart lag en dat was muziek. De enige manier om door te breken in de muziek was verhuizen van Perth naar Melbourne. Want daar gebeurt het allemaal op muziekgebied in Australië.

coby

Heb je daar optredens kunnen regelen?

Ik moest alles zelf doen, een echte self made woman haha. Ik boekte al mijn shows en tourde 4 x door Australië. Zo deed ik de voorprogramma’s van Don McLean en van Newton Faulkner. Van muziek alleen kon ik nog niet leven. Dus had ik verschillende baantjes om mijn muziekcarriere te bekostigen.

Maar het bleef niet bij Australië alleen.

Ik realiseerde me dat ik het land uit moest wilde ik een universele carriere hebben. In 2011 heb ik meer dan 200 shows gegeven in Europa en Amerika. Daar heb ik ook gewerkt aan mijn debuutalbum ‘Is In Full Colour’. Mijn single ‘A Song About Me’ is een groot succes. Die werd meerdere keren gebruikt voor reclames in Scandinavie en Australie.

Nu woon je in Europa.

Tegenwoordig woon ik in Duitsland. Van daaruit kan ik alles makkelijker regelen.In Duitsland heb ik inmiddels een mooie carriere opgebouwd. Ik weet zeker dat er meerdere landen zullen volgen. Ik geef toe: het was allemaal niet gemakkelijk in het begin. Ik miste mijn familie en mijn vrienden verschrikkelijk. Nu voel ik me erg thuis in Duitsland waar ik veel lieve mensen om me heen heb.

coby-grant-goed

Wat kun je vertellen over je debuut-album?

‘Is In Full Colour’ ben ik ten voeten uit. De meest teskten gaan over mezelf en alles wat ik meemaak. Ze lezen bijna als een dagboek. Als je de hele plaat gehoord heb ken je me redelijk goed denk ik.

Wat schuilt er achter je liedje ‘A Song About Me’?

Zoals de titel al zegt gaat het helemaal over mij. Ik ben gek op zingen en muziek maken. Om iets te bereiken in mijn leven moet ik soms heel hard werken. Vooral in het begin was het erg zwaar. Toen schreef en zong ik niet alleen muziek, maar deed ook nog eens alle PR om mijn carriere heen. Dat was echt te veel van het goede. Maar hard werken werpt ook zijn vruchten af. Tegenwoordig heb ik een PR team om me heen en kan ik me alleen maar met muziek bezig houden.

Op 25 november sta je op het Songbird festival. Wat betekent dat voor je?

Echt heel veel! Ik hoor van veel mensen dat het een geweldig festival is. Er staan ook een hele hoop inspirerende artiesten. Ik weet nu al dat dat een heel bijzonder optreden voor me zal worden waar ik met een mooi gevoel op terug zal kijken.

Coby Grant staat op 25 november op het Songbird festival in De Doelen in Rotterdam. Haar optreden daar is om 20.15 in de Jurriaanse Foyer.

www.songbirdfestival.nl

Andere live-data:

15-12 De Unie, Rotterdam
16-12 Merleyn, Nijmegen
17-12 Paradiso, Amsterdam
18-12 Tivoli Spiegelbar, Utrecht
19-12 Effenaar Eindhoven

Interview met Rachel Louise

Rachèl Louise foto2

De Utrechtse singer-songwriter Rachel Louise weet hoe je wat bereikt. Door je eigen koers te varen en risico’s durven te nemen kwam ze een heel eind. Haar album ‘Be Your Own Cheerleader’ is het grootste bewijs dat doorzetten zijn vruchten zeker afwerpt.

Je bent half Nederlands-half Amerikaans. Een voordeel?

Best wel ja. Ik heb familie in Los Angeles dus ik kon daar op mijn zeventiende een opleiding volgen aan het Musican Institute in Hollywood. Ik heb daar ook voet aan de grond voor een eventuele carriere in Amerika.

Toch ben je teruggegaan naar Nederland.

Ik wilde hier nog vier jaar conservatorium doorlopen. De opleiding was jammer genoeg niet wat ik ervan verwacht had. Dus heb ik besloten om mijn studie te stoppen. Ik realiseer me nu dat ik door veel op te treden veel meer kan bereiken.

In 2011 bracht je je eerste EP uit.

Ja dat was ‘Living In Holland’ met daarop het radiohitje ‘At The Disco’. Ik kreeg er heel veel aandacht door en aanbiedingen voor optredens. Ook kon ik mij gaan focussen op mijn debuutalbum.

Rachèl Louise foto1

De titel is ‘Be Your Own Cheerleader. Wat schuilt daarachter?

Ik bedoel er vooral mee dat je zelf je keuzes moet maken in je carriere en je eigen koers moet varen. Geen compromissen maar helemaal je eigen gevoel volgen. Ik heb het album trouwens niet alleen geschreven en uitgebracht, maar doe de meeste dingen eromheen ook zelf. Dat is vaak een hele klus maar ook weer een grote uitdaging.

Je broer is heel belangrijk in je carriere.

Ja dat is zeker waar. Hij drumt in mijn band, is de bandleider en heeft ook de liedjes meegeschreven. Dat is een heel fijn gevoel, ook omdat we zo close met elkaar zijn. We kunnen ook compleet eerlijk tegen elkaar zijn en dat is heel belangrijk in de muziek.

Rachèl Louise foto3

De liedjes op het album zijn erg persoonlijk.

Ze gaan over mijn leven, heden en verleden en hoe ik muziek beleef. Toen ik de liedjes samen met mijn broer schreef was dat terugblikken en vooruitkijken. We zijn nu 25 en 23 jaar en realiseerden ons dat we geen tieners meer zijn. Als je ouder wordt kijk je ook veel terug naar de dingen die je – alleen of samen – beleefd hebt.

Je bent nu echt op de goede weg met je muziek.

Dat voel ik ook, al zijn er ook momenten dat ik twijfel. Een artiestencarriere betekent vallen en opstaan. Opgehemeld worden, maar ook nare kritiek ontvangen. Daar moet je tegen kunnen. Mijn moeder zij vroeger altijd you gotta be your own cheerleader en dat hou ik altijd voor ogen. Je moet het uiteindelijk toch allemaal zelf doen.

Hoe ziet jouw toekomst eruit?

Ik heb er zeker een goed gevoel over. Mijn muziek wordt goed opgepikt en dat opent weer meerdere deuren. In december doe ik een korte clubtour en daar kijk ik erg naar uit. Ook 2013 komen er weer verrassingen op mijn  pad. Ik ben er klaar voor en wil er helemaal voor gáán.

Rachel Louise klein

Rachel Louise clubtour

13 december: Paard van Troje, Den Haag

14 december: Patronaat Haarlem

15 december: Tivoli De Helling Utrecht

www.rachellouisemusic.nl

Interview met Vonder & Bloom

VB auto 3 credits David Dijkhoff

Op 29 oktober verschijnt ‘Shouldn’t Say This’, de tweede plaat van Vonder & Bloom. Wederom een album vol mooie ingetogen liedjes, recht uit het hart maar ook recht er weer in. Wij spraken Nina Ebbenhout en Caroline Ouwendijk in Amsterdam.

Door Anneke Ruys

Vonder & Bloom is een bijzonder duo. Nina Ebbenhout en Caroline Ouwendijk ontmoetten elkaar ooit in dezelfde tram in Amsterdam. Ze waren op weg naar een talentenjacht waarvoor ze zich allebei hadden ingeschreven. De dames vielen elkaar op omdat ze beiden instrumenten bij zich hadden. Die bijzondere ontmoeting werd het begin van een groot muzikaal avontuur.Het leek bijna voorbestemd: twee gepassioneerde jonge vrouwen die samen muziek gingen maken. Het werd een achtbaan waar ze samen in stapten, met een positieve inslag en veel vertrouwen in de toekomst. Het bracht hen heel ver: via allerlei hobbels maar wel met een hele mooie uitkomst.

Pers foto_kleurSMcredits David Dijkhoff

Originele manier

‘Shouldn’t Say This’ is het tweede album dat deze gedreven singer-songwriters uitbrengen. De opvolger van ‘Simple Peace of Mind’, het alom gewaardeerde en goed verkopende debuutalbum uit 2010. Nina en Caroline zijn artiesten die ervan overtuigd zijn dat je muziek puur en oprecht moet zijn en dat je deze het beste zélf naar de mensen toe moet brengen. Niet via talentenjachten of wedstrijden, maar op hun eigen manier. Hun carriere zit dan ook vol ludieke en bijzondere momenten. “We hebben besloten om op een originele manier onze liedjes aan de man te brengen. Dat begon klein, met een als huiskamer ingerichte bestelbus waarin we tijdens de zomeravonden van 2010 het land door reden” vertelt Caroline. “Overal verzorgden we miniconcerten en reisden zo het land door. Later werd de huiskamer iets groter gemaakt met een succesvolle miniu-Coffee Company Tour”.

Vonder Bloom_COVER

Wereldfaam

Na deze successen werd het hoog tijd voor iets groters. Vonder & Bloom ging ‘internationaal’. Dat werd de AROUND THE WORLD IN 80 DAYS tour. Nina: “80 dagen lang bivakkeerden we op de luchthaven Schiphol. Daar speelden we onze liedjes in de hal en verkochten onze albums aan iedereen  die onze muziek leuk vond. We kregen bijzondere reacties van mensen van mensen uit heel veel landen. Elke bezoeker die een cd kocht kreeg naast het album een sticker op onze gigantische wereldkaart. Het resultaat was dat ‘Simple Peace of Mind’ na 80 dagen over de gehele wereld verspreid was”. Leuke ervaring? “Onvergetelijk!” antwoordt Caroline meteen. “Je begint aan een avontuur en uiteindelijk levert dat zóveel mooie momenten op dat we dit niet hadden willen missen. We hebben hele bijzondere mensen ontmoet en ongelooflijk mooie verhalen gehoord, soms blij en uitbundig dan weer verdrietig en intens”.

Uit de Schiphol-ervaring kwamen ook internationale contacten voort. “Met veel van die mensen hebben we nog steeds contact. Via de mail, via Twitter of facebook. We zijn zelfs uitgenodigd om op een trouwerij in Berlijn en Pakistan te spelen! Maar het allerleukste was natuurlijk dat we onze muziek op een speciale manier bekend hebben kunnen maken” aldus Nina over het album waarvan inmiddels 10.000 exemplaren verkocht zijn. En nu is het tijd voor alweer een nieuwe fase: het tweede album ‘Shouldn’t Say This’. “We zijn ervoor de studio in gedoken met ervaren producers en getalenteerde muzikanten. De plaat werd gemastered in New York.

vonderbloomninaebbenhoutcarolinevandijkmuziekfotoanniehoogendoorn

Het resultaat is een mooi album vol met typische Vonder & Bloom liedjes, maar ook ‘bandsongs’. Caroline: “Onze nieuwe plaat moest ook de groei laten zien die we de afgelopen jaren hebben doorgemaakt. We kunnen niet wachten tot we onze nieuwe muziek ook live mogen spelen, te beginnen met onze nieuwe theatertour. We zijn heel erg trots op ons nieuwe album en dat mag iedereen weten”.

Voor de tourdata kijk je op:

http://vonderandbloom.blogspot.nl/

Foto’s: David Dijkhoff

Interview met Rachel Sermanni

377278 464824136873665_1194174509_n

 

Op 8 oktober is het eerste full length album van de 20-jarige Schotse singer-songwriter Rachel Sermanni verschenen. Met haar fluwelen stem en haar speciale gitaarspel weet ze steeds meer fans aan zich te binden. Gooddayz had een gesprek met deze bijzondere dame.

Door Anneke Ruys

Wat zijn jouw eerste muzikale invloeden?

Daarvoor moet ik teruggaan naar mijn vroege jeugdjaren. Ik leerde mijn eerste liedje van mijn vader op de fluit. Zeven moet ik geweest zijn. Later zong ik hymnes in de kerk en op de basisschool leerde traditionele instrumenten bespelen. Op de middelbare school speelde ik gitaar en speelde liedjes na die ik op de radio hoorde. Oh ja ik zou bijna de muziek van mijn ouders vergeten. Simon & Garfunkel, Bob Dylan en Pink Floyd…Dat heeft me ook beinvloed.

Woon je nog steeds in de Schotse hooglanden?

Ja en ik wil er ook niet weg. Het is een hele bijzondere plek. Ik heb er een prachtige jeugd gehad. De bergen, de natuur, de mystiek…het komt ook terug in mijn muziek. Die plek inspireert ook. Ik was 14-15 toen ik mijn eerste liedjes schreef.


rachelsermann

Je debuutalbum heet ‘Under Mountains’. Heb je het ook daar geschreven?

Ja! We hadden een studio midden in de bergen. Een afgelegen locatie oftewel een ideale plek om liedjes te schrijven. We waren daar met tien muzikanten: drie violisten, twee percussionisten en meer…Als je daar bent kun je je volledig concentreren op je muziek. ‘Under Mountains’ is uiteindelijk een diverse verzameling liedjes geworden uit een bepaalde periode van mijn leven. Kleine liedjes, grootse liedjes, introvert en extrovert.Het was bijna een magische ervaring om dit album te maken.

Ben je blij met je debuutplaat?

Ik ben er heel erg tevreden over. Het is best een moeizaam proces geweest. Dan ben je blij als het af is. Ik kan hiermee weer een periode uit mijn leven afsluiten. Nu de liedjes af zijn en ik ze aan de mensen geef gaan ze een heel ander leven leiden. Dat is ook wel weer bijzonder. Het is een album vol contrasten geworden, precies zoals het leven is.

rachel180x130

Om een muziekcarriere na te streven kon je niet in de Schotse Hooglanden blijven.

Als je bekend wilt worden moet je inderdaad naar de grote stad. Ik vertrok naar Glasgow om zoveel mogelijk optredens te doen. Het was in het begin erg moeilijk. Bij osn is iedereen vriendelijk tegen elkaar. In de stad zijn de mensen afstandelijk en maken niet zo snel contact. Ik ben er ook door veranderd. Vroeger maakte ik spontaan een praatje nu doe ik dat minder. Ik ben altijd blij als ik na een drukke periode weer even kan genieten in mijn eigen vertrouwde omgeving.

Behalve muziek maken hou je je ook nog bezig met andere creatieve uitingen.

Ik teken ook ja. De tekeningen in de albumhoes heb ik zelf gemaakt. Behalve schrijven is tekenen ook een soort van emotionele uitlaatklep. Voor mij is het een manier van uitdrukken. Wat ik niet kwijt kan in mijn liedjes leg ik leer in mijn tekeningen.

Rachel s

Hoe schrijf je je nummers?

Dat is een heel proces. Soms probeer ik gewoon maar wat en er komt dan opeens iets moois uit. Andere keren heb ik al wat ideetjes en die krijgen vorm naarmate ik ermee aan de slag ga. Muziek is iets heel ongrijpbaars. Ook iets heel moois. Ik zou niet weten wat ik zonder muziek zou moeten.

Wanneer kunnen wij jou live bewonderen?

In november doe ik een tour door Nederland. Ik ben onder meer te zien in De Unie in Rotterdam, Paradiso in Amsterdam, Tivoli Spiegelbar in Utrecht en Kruithuis in Groningen. Alle optredens staan vermeld op mijn website. Tot ziens tijdens een van de optredens!

http://www.rachelsermanni.net/

 studiopijlman-hosting